Hades (PS5)

Trudne sprawy – edycja Grecka.

Troch臋 si臋 naczekali艣my jako fani PlayStation na to, aby Supergiant Games umo偶liwi艂o nam sprawdzenie swojej ostatniej produkcji, kt贸ra odbi艂a si臋 ogromnym echem na ca艂ej bran偶y. Zdobywca niezliczonych nominacji i nagr贸d, w tym tytu艂贸w gry roku. Indyk podaj膮cy w w膮tpliwo艣膰 termin indie. Zawstydzaj膮cy nie jedno studio AAA. Tak, na Hadesa czeka艂em z wywieszonym j臋zorem, od momentu 艣ledzenia film贸w dokumentalnych pan贸w z noclip, kt贸rzy towarzyszyli ekipie Supergiant od momentu wypuszczenia gry do fazy early access na PC, przez kolejne kamienie milowe – rejestruj膮c ca艂y trud developmentu oraz odbi贸r tytu艂u. Osobi艣cie uwielbiam poprzednie gry tego studia, aczkolwiek (zanim z艂o艣liwcy mi to wytkn膮) przyznaje si臋, 偶e nie sprawdzi艂em jeszcze Pyre. Natomiast Bastion i Transistor by艂y naprawd臋 udanymi produkcjami – recenzje na blogu, a nawet i co艣 wi臋cej – wi臋c spodziewa艂em si臋, 偶e i tutaj nie zawiod膮, aczkolwiek szum, jaki gra narobi艂a, przer贸s艂 moje naj艣mielsze oczekiwania. Obecnie jestem po ponad dziesi臋ciu zwyci臋skich podej艣ciach. Nagrali艣my ju偶 dwa odcinki podcastu o Hadesie – najpierw gdy Bartek ogrywa艂 go an PC, a p贸藕niej z okazji mojego grania na PS5, wsp贸lnie z Devikitsu. Zobaczy艂em napisy ko艅cowe i cho膰 czuj臋, 偶e jest tutaj wi臋cej do odkrycia, nie chcia艂em czeka膰 z recenzj膮 – prawdopodobnie bowiem, na tym zako艅cz臋 moj膮 przygod臋 z Zagreusem oraz jego rodzink膮, kt贸ra jest u epicentrum ca艂ej gry – bo jak mawia艂 wielki Dominic „Dom” Torreto: „It’s all about family”.

Hades w bibliotece gier i gatunk贸w zamieszkuj臋 szufladk臋 roguelike, mocno skierowany w stron臋 jej sekcji z dopiskiem 鈥歭ite鈥. Zatem: przechodzony gr臋 id膮c od komnaty do komnaty, wybijaj膮c w nich przeciwnik贸w, a co X takich star膰 zmierzymy si臋 z bossem, na zako艅czenie ka偶dego z etap贸w (lokacji). Po 艣mierci wracamy do punktu wyj艣cia z zebranymi walut膮, kt贸r膮 wykorzystujemy w hubie gry. Tutaj dzi臋ki zebranym 艂upom mo偶emy zwi臋kszy膰 nasze szanse na sukces w kolejnych podej艣ciach, przez ingerencj臋 w 艣wiat gry, np. umo偶liwienie wstania na nogi z cz臋艣ci膮 偶ycia po 艣miertelnym ciosie, zwi臋kszenie szans na wylosowanie lepszych perk贸w (tutaj zwanych boon贸w) czy odnalezienie z艂ota w niszczonych tuzinami urnach. Oczywi艣cie, ka偶da z takowych czynno艣ci wpleciona jest w lore 艣wiata gry. Nasz bohater ma kilka broni do wyboru, a ka偶da to unikalny styl walki. Nic, co mog艂oby was specjalnie zaskoczy膰. Gdzie natomiast Hades b艂yszczy to egzekucja ka偶dego z element贸w, po kt贸rych wida膰, 偶e: a) tytu艂 sp臋dzi艂 troch臋 w early access, a studio czas ten wykorzysta艂a wzorowo, b) studio doskonale widzia艂o, kt贸re elementy poprzednich gier dzia艂a艂y i s膮 warte rozwini臋cia czy zapo偶yczenia na poczet nowego tytu艂u. Cho膰 pewnie powt贸rz臋 to jeszcze z kilka razy, to jestem pod ogromnym wra偶eniem organizacji i zarz膮dzania swoimi projektami przez studio – pomijaj膮c zachwyt nad samymi grami.

Gameplay to czysty mi贸d, a偶 ci艣nie si臋 na usta „gameplay is king”. Sk艂adaj膮cy si臋 na niego g艂贸wnie combat, to absolutna precyzja i 艣wietna zabawa. Du偶膮 zas艂ug臋 w tym ma arsena艂, jaki Zagreus ma do swojej dyspozycji. Niezale偶nie, czy gramy mieczem, lanc膮, tarcz膮, 艂ukiem, r臋kawicami czy mitologicznym karabinem maszynowym, to rozgrywka nie opuszcza strefy radochy, czym 鈥 przyznam si臋 szczerze 鈥 by艂em mocno zaskoczony. 呕eby dobrze przygotowa膰 si臋 do recenzji, postanowi艂em przej艣膰 gr臋 ka偶d膮 z dost臋pnych broni 鈥 co mi si臋 uda艂o. Nie spodziewa艂em si臋 natomiast, 偶e moim faworytem w艣r贸d uzbrojenia Zagreusa, stanie si臋 tarcza…co po d艂u偶szym zastanowieniu si臋 nie jest tak dziwne, skoro moim ulubionym bohaterem Marvela jest 鈥濩ap鈥. Zagreus mo偶e ni膮 blokowa膰 (inne bronie nie posiadaj膮 bloku) oraz rzuca膰 w przeciwnik贸w, od kt贸rych tarcza zalicza kilka odbi膰 i wraca do w艂a艣ciciela. Je艣li natomiast trafi nam si臋 boon, kt贸ry zwi臋ksza liczb臋 kolejnych odbi膰, to zanim wr贸ci, potrafi wyczy艣ci膰 komnat臋 w kilka sekund od wej艣cia. Mnie w takich momentach pozostawa艂o unikanie obra偶e艅, poniewa偶 ona robi艂a ca艂膮 robot臋. Zabawa zaprawd臋 przednia, ale to mo偶na by powiedzie膰 o w艂a艣ciwie o ca艂ym arsenale, kt贸ry poniek膮d przypomina艂 mi Bastiona, gdzie r贸wnie偶 mieli艣my do dyspozycji podobny zestaw broni na kr贸tki i d艂ugi dystans. O ile natomiast w tamtym tytule to my, wybieraj膮c dwa or臋偶a, decydowali艣my o balansie pomi臋dzy si艂膮 w zwarciu i dystansie, tak w Hadesie ka偶da z broni ma sw贸j narzucony model walki. Przy czym s膮 same w sobie doskonale zbalansowane. Zadziwiaj膮ce by艂o dla mnie, 偶e nawet je艣li kt贸ra艣 z broni pocz膮tkowo wydawa艂a mi si臋 totaln膮 pomy艂k膮, wystarcza艂a chwila nauki, par臋 komnat 膰wicze艅 oraz kilka ciekawszych ulepsze艅, aby zmieni膰 moje nastawienie diametralnie. Najwi臋cej m臋czy艂em si臋 chyba z mieczem, no ale tutaj dochodzi sama nauka gry, wi臋c nie liczy艂bym tego. No i jest jeszcze 艂uk, kt贸ry bez konkretnego boona by艂 srogim wyzwaniem. Mimo wszystko, arsena艂 to dla mnie 艣wietna robota.

Bro艅 to jednak tylko cz臋艣膰 naszej si艂y ofensywnej w trakcie pokonywania kolejnych komnat czy poziom贸w piek艂a, z kt贸rego chcemy si臋 wydosta膰. Pozosta艂e miejsce w rozgrywce zajmuj膮 tzw. boony, czyli wzmocnienia, kt贸re modyfikuj膮 nasz podstawowy zestaw zdolno艣ci lub nadaj膮 mu nowych cech. Boony zwi膮zane s膮 mocno z bogami i boginiami Olimpu i ich obszarami wp艂ywu. Dla przyk艂adu Artemida jako bogini 艂ow贸w wp艂ywa na obra偶enia krytyczne naszych atak贸w, cz臋stotliwo艣膰 critical贸w oraz zmienia nasz atak dystansowy w strza艂臋 szukaj膮c膮 wroga. Posejdon nadaje atakom Zagreusa zdolno艣ci odpychania przeciwnik贸w impetem uderzenia, co powoduje, 偶e np. wpadn膮 na otoczenie i otrzymaj膮 wi臋ksze obra偶enia, albo po prostu dadz膮 nam na chwile spok贸j. Demeter zamra偶a przeciwnik贸w, spowalniaj膮c ich na polu walki. Dionizos powoduje kaca (serio serio), co przek艂ada si臋 na otrzymywanie przez przeciwnik贸w dodatkowych obra偶e艅, tak d艂ugo, jak maj膮 status na sobie. Ko艅cz膮c na Atenie, wpieraj膮c膮 nasz膮 defensyw臋. To tylko kilka przyk艂ad贸w dzia艂ania ww. boon贸w – jest ich wi臋cej, podobnie jak wi臋cej jest samych b贸stw ni偶 tylko te wymienione. Do tej pory kr贸lem rogalik贸w dla mnie by艂 Isaac, poniewa偶 mia艂 niesamowicie wsp贸艂dzia艂aj膮ce ze sob膮 modyfikatory ataku, kt贸re pozwala艂y na niesamowite fuzje zawsze do siebie pasuj膮cych element贸w. Hades jest bardzo mocnym kandydatem na zdetronizowanie produkcji pana McMillena, aczkolwiek dzia艂a nieco inaczej.

Przyk艂adowo na nasz atak podstawowy mo偶e mie膰 wp艂yw jedynie jeden boon, realnie modyfikuj膮c jego dzia艂anie – je艣li zmienili艣my nasz specjalny atak z uderzenia w ziemi臋 na uderzenie w przeciwnika z doskoku, to nie dodamy do niego boona, kt贸ry powoduje, 偶e atak ten przy pojedynczej egzekucji, zadaje obra偶enia dwa razy. Natomiast dzia艂ania Artemidy, kt贸re zwi臋ksza zadawane obra偶enia krytyczne wszystkich broni, wci膮偶 zadzia艂a. Ponadto wszystkie akcje ofensywne repertuaru Zagreusa mo偶na zmieni膰 boonami r贸偶nych b贸stw, dowolnie nimi mieszaj膮c膮 i pr贸buj膮 r贸偶nych kombinacji. Atak g艂贸wny, specjalny, dystansowy oraz unik. Pod ka偶dy z nich mo偶emy mie膰 podpi臋ty dowolny modyfikator, b臋d膮c jedynie ograniczonym tym, co gra wylosuje nam jako nagroda za uko艅czenie komnaty. To pot臋偶ny system, kt贸ry (zn贸w) tylko pokazuje, jak kapitalnie studio wykorzysta艂o etap wczesnego dost臋pu do swojej gry. Pokazuje r贸wnie偶, 偶e studio potrafi czerpa膰 z poprzednich swoich dzie艂, bo doskona艂ym punktem wyj艣ciowym do systemu, by艂y funkcje z Transistora. Efekt jest taki, 偶e wszystko wydaje si臋 by膰 dopi臋te na ostatni guzik. Ka偶da z kombinacji, na jakie natrafia艂em, otwiera艂a mi mo偶liwo艣ci na ciekawe strategie do walki z przeciwnikami, zamiast spisywa膰 dany run na straty. Oczywi艣cie mia艂em swoje ulubione boony, jak chocia偶by ten, kt贸ry zwraca nam kilka punkt贸w 偶ycia przy ka偶dym ataku broni膮 g艂贸wn膮, ale zmniejsza maksymalne punkty 偶ycia o sze艣膰dziesi膮t procent. Aczkolwiek, podobnie do sytuacji z broni膮, niejednokrotnie przekona艂em si臋, 偶e uprzedzenia wzgl臋dem boon贸w by艂y tylko w mojej g艂owie i zmuszony sytuacj膮 do radzenia sobie z tym, co wylosowa艂em, odkrywa艂em nowe mo偶liwo艣ci, taktyki i style wygrywania pojedynk贸w. To w po艂膮czeniu z r贸偶norodno艣ci膮 broni daje kapitalne po艂膮czenie i cholernie rajcowne wra偶enia z rozgrywki.

I na tym Supergiant mog艂oby si臋 zatrzyma膰. Powiedzie膰 sobie: „Dobra, mamy to, zapakujmy to w 艂adne opakowanie i do sklep贸w”. Na szcz臋艣cie jednak zrobili wi臋cej, znacznie wi臋cej ani偶eli mo偶na by si臋 spodziewa膰 po nie tylko roguelike’u czy indyku – i w艂a艣nie to pokazuje najbardziej, dlaczego Hades podda艂 w dyskusj臋, co nazywamy produkcjami indie. Chodzi oczywi艣cie o histori臋 gry, a zw艂aszcza dialogi j膮 buduj膮ce. O skal臋 przedsi臋wzi臋cia, na jakie rzuci艂o si臋 studio i finalnie dostarczy艂o. Fabu艂a opowiada o synu w艂adcy greckiego piek艂a, Hadesa, kt贸ry przeciwstawia si臋 ojcu, marz膮c o wydostaniu si臋 na powierzchni臋 i spotkaniu ze swoj膮 rodzin膮 na g贸rze Olimp. Zagreus za nic ma sobie rozkazy ojca, kt贸ry traktuje go, jak rozpieszczonego bachora, w dodatku z buntem nastolatka. Ma on jednak po swojej stronie wielu sprzymierze艅c贸w. M.in. wychowuj膮ca go Nyx, jako matka chce jak najlepiej dla syna, wi臋c zza kulis pomaga mu w ucieczce. Albo Achilles, kt贸ry pe艂ni rol臋 jego mentora i nauczyciela fechtunku, z ca艂ego serca 偶ycz膮cy mu powodzenia oraz s艂u偶膮cy dobr膮 rad膮. Z innych postaci, kt贸rych nie m贸g艂bym pomin膮膰 jest ultra s艂odka Dusa (Hadesowa interpretacja Meduzy), dbaj膮ca o porz膮dek w pa艂acu, czy m贸j best boi Charon, odgrywaj膮cy rol臋 sprzedawcy d贸br. Na szcz臋艣cie Zagreus ma r贸wnie偶 sprzymierze艅c贸w spoza g艂臋bin 艣wiata podziemi. Mowa oczywi艣cie o bogach Olimpu, kt贸rzy nie mog膮 si臋 doczeka膰 a偶 ich kuzyn czy bratanek do艂膮czy do nich na 艣wi臋tej g贸rze. Z niecierpliwo艣ci oczekuj膮 jego przyj艣cia, ciesz膮c si臋, 偶e jego pragnieniem jest 偶ycie po艣r贸d nich. Ich wsparcie to oczywi艣cie przedstawione akapit wcze艣niej boony. Podr贸偶 Zagreusa to jednak tylko czubek g贸ry lodowej. Si艂a warstwy fabularnej czy te偶 obszaru pisanego gry, zbudowana jest na trzech filarach: postaciach, dialogach i relacjach. Hades to gra opieraj膮ca si臋 na greckiej mitologii, wi臋c tw贸rcy mieli u艂atwione zadanie, je艣li chodzi o zape艂nienie scenariusza postaciami o r贸偶nych charakterach, celach i obyczajach – wszak lepszego 藕r贸d艂a barwnych i oryginalnych bohater贸w pr贸偶no szuka膰. Je艣li kto艣 lubuje si臋 w tej mitologii czy planuje napisa膰 prac臋 o greckich bogach, to Hades jest ca艂kiem niez艂ym materia艂em naukowym. S膮 tu chyba wszyscy najwa偶niejsi, a tw贸rcy w dokumentach noclip, mocno podkre艣lali, 偶e w艂o偶yli ogromnie du偶o wysi艂ku w zg艂臋bienie 艣wiata Olimpu – ja tam im wierz臋.

Postacie wyra偶aj膮 si臋 g艂贸wnie poprzez s艂owa, b臋d膮c w wi臋kszo艣ci grafikami 2D. To chyba aspekt, kt贸ry jako pierwszy podkre艣li艂em, gdy rozmawiali艣my o grze w ostatnim odcinku podcastu, a kt贸ry dzi艣, gdy jestem znacznie, znacznie dalej w historii i sp臋dzi艂em z ni膮 znacznie wi臋cej czasu, robi jeszcze wi臋ksze wra偶enie. Wyobra藕cie sobie, 偶e nie jestem w stanie sobie przypomnie膰 sytuacji, w kt贸rej kt贸ra艣 z postaci w grze wypowiedzia艂a kwesti臋, kt贸r膮 ju偶 s艂ysza艂em. Rozbi艂o mnie to zupe艂nie mimo tego, 偶e przecie偶 ogl膮da艂em wywiady z tw贸rcami w ramach dziennik贸w developerskich, gdzie opisany by艂 m.in. system wybierania kwestii dialogowych ze zbioru ponad 21 tysi臋cy linii, dla trzydziestu postaci. Sam Zagreus stanowi osiem i p贸艂 tysi膮ca tego zbioru, a jego ojciec troch臋 ponad p贸艂tora tysi膮ca (polecam t臋 infografik臋). System ten bierze pod uwag臋 wiele czynnik贸w zwi膮zanych z progresj膮 graczy, a nawet wybranymi przez niego wcze艣niej ulepszeniami. Bior膮c pod uwag臋, 偶e praktycznie za ka偶dym razem, gdy przyjdzie nam podnie艣膰 boon po zako艅czeniu komnaty, gra serwuje nam lini臋 dialogow膮 zwi膮zanego z nim b贸stwa, to powinni艣cie rozumie膰 wag臋 mojego zachwytu nad brakiem powtarzalno艣ci kwestii. Ma艂o tego, zdarza si臋, 偶e jedno b贸stwo reaguje na wcze艣niejsze, kt贸rego dar mamy na sobie – np. Afrodyta zauwa偶y艂a, 偶e m贸j atak zmodyfikowany jest przez Posejdona, wobec kt贸rego nie omieszka艂a rzuci膰 komentarzem o zapachu ryb i zdziadzia艂ym zachowaniu swojego wuja. Bossowie, wiedz膮, czy pokonali艣my ich ju偶 wiele razy, czy ostatnim razem to oni nas pokonali i odzwierciedlaj膮 to w rozm贸wce przez kolejnym pojedynkiem. Dochodzi do tego, 偶e Zagreus jednego ze swoich przeciwnik贸w zacz膮艂 inaczej nazywa膰, co realnie zmieni艂o si臋 ju偶 na ca艂膮 pozosta艂膮 gr臋. Nie zapomn臋, jak Meg, jedna z furii, kt贸r膮 Hades nasy艂a, aby nas zatrzyma艂a, wyl膮dowa艂a na jego dywaniku, za to, 偶e da艂a si臋 pokona膰 kilka razy z rz臋du – szczerze sprawi艂o mi to nawet przykro艣膰. Wszytko, to sprawia, 偶e 艣wiat gry jest niebywale 偶ywy. To s艂owo chyba najlepiej go opisuje. Dzi臋ki reagowaniu na wydarzenia i wspomniany system selekcji scenek, dialog贸w, sprawia wra偶enie prawdziwego. To moim zdaniem w艂a艣nie element, kt贸ry odsuwa Hadesa od konkurencji. Nie tylko niezale偶nej, ale w ca艂ej bran偶y.

Do om贸wienia zostaje kwestia intryg i relacji pomi臋dzy postaciami, kt贸r膮 chcia艂em r贸wnie偶 zahaczy膰 w recenzji. Kto interesowa艂 si臋 mitologi膮 greck膮, gra艂 w seri臋 God of War, czy widzia艂 jakikolwiek film/serial utrzymany w tych klimatach, ten wie, 偶e jak barwnym miejscem jest Olimp, tak zawsze towarzysz膮 mu intrygi, dramaty i sekrety. R贸wnie偶 w produkcji Supergiant Games nie pozostawiono tego elementu bez opieki. Cho膰 w w膮tku g艂贸wnym do czynienia mamy ju偶 z tragedi膮 rozbitej rodziny, buntuj膮cego si臋 syna wobec zaborczego i ukrywaj膮cego wiele sekret贸w ojca, tak nie jest to jedyna „drama”, z jak膮 przyjdzie nam si臋 spotka膰 w historii gry. Rozbite zwi膮zki, zazdro艣膰, ura偶one ambicje czy niezagojone rany z przesz艂o艣ci – najwytrwalsi, kt贸rzy postanowi膮 z tytu艂em zosta膰 na d艂ugo po napisach ko艅cowych, zmierz膮 si臋 z rozpl膮taniem wielu w臋z艂贸w i dostan膮 srog膮 dawk臋 lore w zamian. Sam doprowadzi艂em mo偶e z jeden w膮tek do ko艅ca, a przynajmniej tak mi si臋 wydaje. Inne zaledwie rozgrzeba艂em, bo sam przed sob膮 uzna艂em, 偶e i tak widzia艂em wystarczaj膮co wiele. Wyci膮gn膮艂em z gry wystarczaj膮co i nie czuj臋 problemu z odpuszczeniem, gra mnie za to nie marginalizuje…i to jest super. Moim zdaniem to sprawi艂o, 偶e Hades jest tak uwielbionym tytu艂em w艣r贸d bardzo szerokiego zbioru graczy. Jest praktycznie gr膮 dla ka偶dego. Co艣 dla siebie znajdzie tutaj fan rogalik贸w. Co艣 dla siebie znajdzie mi艂o艣nik 艣wietnego systemu walki. Co艣 dla siebie znajdzie gracz posiadaj膮cy bardzo ma艂o czasu na granie. Co艣 dla siebie znajdzie osoba chc膮ca wi臋cej, kt贸rej zale偶y na mo偶liwo艣ci grzebania w lore oraz mozolne odkrywania warstw historii. Co艣 dla ka偶dego i ka偶dego gra traktuje, jakby by艂a pod niego skrojona. Przewa偶nie roguelike trafiaj膮 w pewn膮 nisz臋, a przy Hadesie mam wra偶enie, 偶e to pierwszy tytu艂 z tej kategorii, kt贸ry jest mainstreamem – w pozytywnym znaczeniu. Po zagraniu przesta艂y mnie dziwi膰 liczne zdobyte nagrody, czy wylewaj膮ce si臋 zewsz膮d zachwyty nad tytu艂em.

Tym bardziej 偶e produkcja brzmi i wygl膮da tak cudownie, co tylko przypiecz臋towa艂o jej sukces. Isaac by艂 dziwny. Dead Cells pixelartowe, co nie ka偶dy lubi. Returnal zimny i straszny. A Hades jest po prostu pi臋kny. Serio. Gry Supergiant zawsze by艂y 艂adne, a za taki stan odpowiedzialna jest Jan Zee, pe艂ni膮ca piecz臋 nad wszystkim, co graficzne w grach studia. Wiele ju偶 zachwyt贸w wylewa艂o si臋 dla jej pracy w poprzednich ods艂onach, ale tutaj przeros艂a chyba oczekiwania wszystkich. Poczynaj膮c od asset贸w samej gry, przy kt贸rych niejednokrotnie mia艂em wra偶enie, 偶e za ka偶dym razem, gdy pozostawia艂em gr臋 w bezruchu, na ekranie telewizora widnieje obraz, concept art, a nie interaktywna rozrywka. Ca艂o艣膰 produkcji utrzymana jest w konwencji r臋cznie malowanej grafiki z bardzo wyra藕nymi kolorami i cell-shadingiem nadaj膮cym grafice przestrzeni i g艂臋bi. Wychodz膮c poza sam膮 rozgrywk臋, nie mo偶na przej艣膰 obok bajecznie prezentuj膮cych si臋 profil贸w napotykanych postaci. Zanim jeszcze zagra艂em w Hadesa, wiele nas艂ucha艂em si臋 o seksualno艣ci wi臋kszo艣ci portret贸w, aczkolwiek szczerze powiem, 偶e tego nie widz臋. Interpretacja Supergiant b贸stw greckich jest niezwykle oryginalna. Bardziej podoba mi si臋 ich przepych i uzbrojenie ka偶dej grafiki w mas臋 szczeg贸lik贸w, kt贸re oddaj膮 bardzo wyra藕nie mitologiczn膮 person臋, do kt贸rej przynale偶膮. Pochwa艂y nale偶膮 si臋 r贸wnie偶 za UI oraz wszelkie okienka, notyfikacje czy okna dialogowe. Hades wygl膮da ol艣niewaj膮co. W ka偶dym detalu.

Za muzyk臋 do gry odpowiedzialny by艂 Darren Korb, co nie powinno nikogo zaskoczy膰. Od zawsze zwi膮zany z ekip膮 Supergiant Games, okrasza艂 swoj膮 muzyk膮 produkcje studia i jego styl zn贸w jest bardzo mocno zauwa偶alny w Hadesie. Nie kombinowa艂 i podobnie do wcze艣niejszych dzie艂, tutaj r贸wnie偶 postawi艂 na gitary w po艂膮czeniu z elektronik膮 – i zn贸w si臋 uda艂o, bo OST s艂ucha si臋 r贸wnie dobrze, co inne. Muzyka dopasowuje si臋 do akcji w grze. Utwory potrafi膮 przechodzi膰 od wersji akustycznych czy ambientowych, do wr臋cz metalowych, gdy Zagreus znajdzie si臋 w zwarciu z wieloma przeciwnikami albo bossem. Jest te偶 kilka utwor贸w, na kt贸rych Darren u偶ycza swojego g艂osu w duecie z Ashley Barrett, z kt贸r膮 kolaboruje w utworach gier od Bastiona. Tym razem jednak wyszed艂 on ze swoim udziale w cz臋艣ci audio gry o krok dalej i zagra艂 g艂贸wn膮 rol臋 w grze, Zagreusa. I cho膰 zabrzmi to dziwacznie, to jest to dla mnie jedyny minus ca艂ej produkcji, aczkolwiek nie potrafi臋 zidentyfikowa膰 meritum mojego niezadowolenia. Nie wiem, czy jest to zwi膮zane z tym, 偶e wiem, jak Darren wygl膮da w rzeczywisto艣ci i to mi przeszkadza, czy mo偶e po prostu jego g艂os nie gra mi ze zbuntowanym ksi臋ciem piekie艂. Natomiast te偶 rozumiem, dlaczego taka decyzja zosta艂a podj臋ta, a nie powierzenie tej roli pewniakowi gier studia, Loganowi Cunningham (kt贸ry na marginesie podk艂ada g艂os pod sze艣ciu postaciom). Przy takiej liczbie linii dialogowych Zagreusa, zmian, dogrywek i poprawek by艂o pewnie ogromnie du偶o i najlepsz膮 decyzj膮 by艂o, aby to b臋d膮cy w studiu Darren zaj膮艂 si臋 t膮 rol膮. No ale, jak ju偶 wspomnia艂em, mnie nie przekona艂 jako Zagreus, czego nie powiedzia艂bym o wszystkich innych postaciach i ich VO. 艢wietnie dobranego g艂osy, pod charaktery wyra偶one w portretach.

Czy Hades jest moj膮 gr膮 2021? Jest na pewno bardzo silnym kandydatem. To przede wszystkim bardzo dobry roguelike, z fenomenalnie zbalanasowan膮 walk膮 i mas膮 g艂臋bi do opanowania. Przy czym jest bardzo przyst臋pny i nie odrzuca os贸b, kt贸re nigdy wcze艣niej nie polubi艂y si臋 z rogalikami. Na to na艂o偶ono ogrom pracy w warstwie narracyjnej, a przede wszystkim mowa o dialogach. Tym samym Hades osi膮gn膮艂 co艣 bardzo podobnego do tego, co zrobili Skandynawowie z Returnal, aczkolwiek innymi 艣rodkami. Uda艂o im si臋 zbudowa膰 gr臋, u kt贸rego centrum jest roguelike’owy cykl kolejnych pr贸b i pora偶ek, ale dzi臋ki systemowi dialogowemu, cykl staje si臋 cz臋艣ci膮 historii, a nie jedynie pomys艂em na gameplay. A przy tym jest tak 艣liczny i „supergigantowy” w ka偶dym calu. Wnioski i najlepsze praktyki wyci膮gni臋te z Bastiona, Transistora, a nawet i pewnie Pyre (chocia偶by prac臋 z wieloma postaciami w fabule). Nie wiem, czy Supergiant Games okre艣la Hadesa jako swoje opus magnum, ale tak troch臋 wygl膮da, jak produkcja na po偶egnanie czy co艣. Prawie jak z ATLUSem i Person膮 5, kt贸ra by艂a kwintesencj膮 wielu tytu艂贸w spod szyldu SMT, dzie艂em „perfekcyjnym”. Z perspektywy prowadzenia projekt贸w i ca艂ego studia to jestem pod gigantycznym wra偶eniem Supergiant. Post臋puj膮 tak m膮drze i sensownie, od strony managementu. Nie puchn膮, wiedz膮, 偶e najlepsze wyniki uzyskuje si臋 w ma艂ych zespo艂ach. 艢wietnie wykorzystany early access, my艣l臋, 偶e nawet wz贸r do na艣ladowania dla innych, bo nie przypominam sobie gry, kt贸ra zdoby艂a takie pochwa艂y za okres wcze艣niejszego dost臋pu. Nie wiem, co jeszcze m贸g艂bym powiedzie膰, aby艣cie zagrali w Hadesa, a naprawd臋 warto. Niezale偶nie jakim typem gracza jeste艣cie, tytu艂 ma co艣 dla was. No dalej! Marsz do sklepu!

Mo偶liwo艣膰 komentowania jest wy艂膮czona.

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d bloger贸w lubi to: