King of Cards zamyka fabularnie Shovel Knighta

Yacht Club Games dotrzymuje s艂owa, raz danego backersom.

Tym samym zako艅czeniu dobiega epopeja si臋gaj膮ca wielu lat, w kt贸rych to Yacht Club Games wypuszcza艂o rozszerzenia oraz porty swojego hitu. Shovel Knight pojawi艂 si臋 na rynku w 2014 roku i dos艂ownie 艂opat膮 potraktowa艂 krytyk贸w oraz graczy, kt贸rzy zakochali si臋 w niebieskim rycerzu. Po odczekaniu kilku lat na wersj臋 pude艂kow膮 do艂膮czy艂em do zabawy i c贸偶 – r贸wnie偶 i ja zosta艂em oczarowany. Niewiele p贸藕niej pojawi艂 si臋 dodatek, w kt贸rym pierwsze skrzypce gra艂 Specter Knight, o tytule Specter of Torment. O ile pierwsza dodatkowa kampania z Plague Knightem by艂o spoko, ale nie urywa艂a czterech liter, to Specter totalnie pozamiata艂 i nie mog艂em uwierzy膰, 偶e Yacht Club Games odda艂o j膮 w r臋ce graczy bez dodatkowych koszt贸w – trzymaj膮 si臋 raz danego s艂owa na platformie Kickstarter. O tym, 偶e studio wyda艂o ostatni fabularny dodatek, King of Cards, zupe艂nie zapomnia艂em. Na szcz臋艣cie pod koniec roku szukam rzeczy do grania i zamkni臋cia, jeszcze przed ko艅cem grudnia. I co? I zn贸w jest szok.

King of Cards to kampania fabularna skupiaj膮ca si臋 na King Knight, a wi臋c jednemu z przeciwnik贸w niebieskiego rycerza, co kontynuuje zamys艂 pozosta艂ych dodatk贸w. King Knight marzy o w艂adzy. Tak po prostu. Chcia艂by rz膮dzi膰, aczkolwiek na razie jedynym osobami, kt贸re mu s艂u偶膮, jest jego mamusia oraz gromada domowych szczur贸w. Rycerz jednak ma plan. Ot贸偶 艣wiatem gry zawojowa艂a gra karciana o nazwie Justus. Graj膮 w ni膮 wszyscy mieszka艅cy 艣wiata, a jak g艂osi legenda: kto pokona wszystkich trzech mistrz贸w/kr贸l贸w Justus, ten zdob臋dzie niesamowity skarb oraz koron臋 kr贸la. Rycerz zatem wsuwa ciasto mamu艣ki i rusza w drog臋 ku zostaniu mistrzem Justus i zdobyciu kr贸lestwa pod swoje w艂adanie. Atmosfer膮 dodatkowi jest bli偶ej do kampanii Plague Knight, a wi臋c znajdziemy tutaj du偶o humoru, zabawnych kwestii dialogowych oraz powa偶ny cel, kt贸ry na zako艅czenie robi si臋 bardzo powa偶ny, a wr臋cz i okrutny – co nie powinno by膰 zaskoczeniem dla os贸b znaj膮cych podstawow膮 gr臋. Tym samym jest te偶 r贸偶na od bardzo powa偶nej historii Specter Knighta. Wyst臋puje tutaj r贸wnie偶 znacznie wi臋cej postaci pobocznych, kt贸rych wi臋kszo艣膰 mo偶na skojarzy膰 z historii 艁opatowego Rycerza. Fajnie by艂o zobaczy膰 sporo z nich w nowych rolach i gagach. Wspomina艂em, 偶e King of Cards jest l偶ejsz膮 opowie艣ci膮 ni偶 poprzedni dodatek, co natomiast nie oznacza, 偶e potraktowano go po macoszemu. Nadal ca艂a historia musi wpasowa膰 si臋 w uniwersum ustanowione przez poprzednie trzy opowie艣ci i robi to bardzo dobrze. Znaj膮c w艂a艣ciwie ostatni z rozdzia艂贸w, mo偶na si臋 spodziewa膰 tego, jak zako艅czy si臋 dodatek, aczkolwiek nie ujmuje to ca艂okszta艂towi, kt贸ry 艣ledzi si臋 przyjemnie i nie raz z u艣miechem na ustach.

Je艣li chodzi natomiast o por贸wnania z pozosta艂ymi dodatkami w kwestii rozgrywki, to mamy sytuacj臋 zgo艂a odmienn膮 – Yacht Club Games utrzyma艂o kierunek Specter Knighta, a nie pope艂ni艂o b艂臋du kampanii Plague Knighta. B艂膮d polega艂 na tym, 偶e now膮 posta膰, z zupe艂nie innym zestawem mechanik poruszania si臋 i atak贸w, wrzucono do poziom贸w skonstruowanych pod inn膮. W tym przypadku Shovel Knighta. Tw贸rcy wyci膮gn臋li z tego wnioski i tak Specter of Torment to nie tylko ca艂kowicie nowa posta膰, ale tak偶e i poziomy skrojone ca艂kowicie pod ni膮. Tak samo jest z tym rozszerzeniem i szczerze nie wyobra偶am sobie, aby mog艂o to wygl膮da膰 inaczej, bo to, w jaki spos贸b porusza si臋 King Knight to – kolejny raz – zupe艂nie co艣 (prawie) nowego. Prawie, poniewa偶 je艣li grali艣cie w platform贸wki z serii Wario Land/World, to jest szansa, 偶e szybko z艂apiecie zbie偶no艣ci. Sam ogrywa艂em jedn膮 z cz臋艣ci tej serii na Game Boy’u, zatem b艂yskawicznie rozpozna艂em, z kt贸rego zak膮tka nostalgii tw贸rcy tym razem czerpali inspiracje. Podstawowym ruchem King Knighta jest szar偶a barkiem. W ten spos贸b zadaje obra偶enia przeciwnikowi, a tak偶e mo偶e niszczy膰 okre艣lone przeszkody. Na tym jednak nie koniec. Ot贸偶 po tym, jak da on komu艣 „z bara”, to wystrzeliwuje na niewielk膮 wysoko艣膰 w powietrze, kr臋c膮c si臋 w piruecie. Ten stan pozwala mu skaka膰 po przeciwnikach podobnie do Shovel Knighta, czyli robi膮c tzw. kaczki. Mo偶e tak robi膰 do woli, a wi臋c do czasu, a偶 nie spadnie na pod艂o偶e czy kto艣 go nie trafi. Jednak to wci膮偶 nie wszystko. Jak wiruj膮c, spadniemy na kogo艣, b臋dziemy mogli wykona膰 zn贸w szar偶臋 barkiem – nast膮pienie na kogo艣 lub na co艣, co ulegnie zniszczeniu, resetuje szar偶臋. Daje to ogromne mo偶liwo艣ci poruszania si臋 po poziomach, co tw贸rcy oczywi艣cie wykorzystuj膮 przez ca艂o艣膰 gry. Opanowanie tego combo b臋dzie konieczne do uko艅czenia gry, aczkolwiek spokojnie: opanujecie. Wszystko dzi臋ki temu, 偶e w konstrukcji poziom贸w oraz wyzwa艅 w nich, Yacht Club Games jest najlepszym spadkobierc膮 szko艂y platform贸wek Nintendo. Gra pokazuje nam co艣 na prostym przyk艂adzie. P贸藕niej dodaje co艣 nowego do opanowanej techniki, a na koniec 艂膮czy j膮 z czym艣, co ju偶 znamy i tak stopniowo zwi臋ksza poziom trudno艣ci. Jest to widoczne go艂ym okiem. Momentami a偶 si臋 u艣miecha艂em, bo by艂o to a偶 tak wyra藕ne. Jestem pod wra偶eniem, 偶e po raz czwarty YCG uda艂o si臋 si臋 skonstruowa膰 w zasadzie now膮 gr臋, z tak oryginaln膮 rozgrywk膮.

I na tym ekipa mog艂aby zako艅czy膰, ale chyba nie znaj膮 oni s艂owa dosy膰, bo do gry dorzucili karciank臋 – tak, chodzi o ww. Justus, kt贸re nie jest tylko elementem fabu艂y, ale pe艂noprawn膮 cz臋艣ci膮 rozgrywki. Nie jestem pewien, czy do zako艅czenia historii jeste艣my zmuszeni do zabawy ni膮, czy te偶 nie, poniewa偶 tak bardzo mi si臋 ona spodoba艂a, 偶e przed dotarciem do ostatniego bossa, wygra艂em wszystkie turnieje Justus na mapie 艣wiata. Raczej nie uda mi si臋 wyt艂umaczy膰 wszystkich zasad gry tu i teraz, ale przynajmniej spr贸buje da膰 zarys zabawy: wyobra藕cie sobie plansz臋 z polami do gry 3×3. Na dw贸ch polach znajduj膮 si臋 zielone orby. Gracz, kt贸rego karty b臋d膮 znajdowa艂y si臋 na orbach, gdy wszystkie ruchy na planszy zostan膮 wyczerpane (nie b臋dzie, gdzie stawia膰 kart), ten wygrywa. Jednak gracze nie mog膮 po艂o偶y膰 kart bezpo艣rednio na orbach, ale musz膮 ich karty zosta膰 na nie wepchni臋te. Karty bowiem maj膮 na sobie strza艂ki. Raz na jednej z kraw臋dzi, czasem na wielu. Strza艂ki oznaczaj膮 kierunek, w kt贸ry popchn膮 inn膮 kart臋, je艣li spr贸bujemy zaj膮膰 jej miejsce. Takie troch臋 Triple Triad z Final Fantasy VIII po艂膮czone z szachami, poniewa偶 obie strony widz膮 karty w r臋ce swojego przeciwnika i teoretycznie mo偶na przewidzie膰, ka偶dy ruch. Oczywi艣cie z biegiem gry, zasady otrzymuj膮 urozmaicenia, np. zmienia si臋 liczba p贸l na planszach, a karty otrzymuj膮 specjalne zdolno艣ci, jak chocia偶by wypychanie karty o dwa pola czy niszczenia s膮siad贸w przy po艂o偶eniu na polu. Szalenie dobrze si臋 bawi艂em, cho膰 niekt贸re ze star膰 w grze dawa艂y w ko艣膰. Po wygranej zwyci臋zca wybiera kart臋 przeciwnika z tych na stole i w艂膮cza j膮 do swojego decku. Przegrane karty mo偶na wygra膰 od tego samego go艣cia lub kupi膰 za niewielk膮 kas臋 u sklepikarza. To rozwi膮za艂o problem z tym, 偶e gra niezbyt w karciance prowadzi na r膮czk臋 i mo偶na natrafi膰 na bardzo trudnych oponent贸w, zanim zbudujemy konkretn膮 tali臋 kart. Czapki z g艂贸w. Serio.

King of Cards zamyka si臋 w jaki艣 dziesi臋ciu godzinach zabawy, je艣li wkr臋cimy si臋 w karciank臋 i zechcemy wyczy艣ci膰 z poziom贸w do uko艅czenia, ka偶dego z trzech 艣wiat贸w. Oczywi艣cie, je艣li kto艣 jest fanem puchark贸w, to zdobycie wszystkich z dodatku zajmie mu wiele wi臋cej. S膮 do zebrania akcesoria, z kt贸rych King Knight mo偶e korzysta膰 na poziomach jako dodatkowa si艂a w ofensywie. S膮 ubranka do kupienia, a ka偶de z ich ma pasywn膮 zdolno艣膰, gdzie moim ulubionym by艂a fioletowa pelerynka chroni膮ca od upadk贸w w przepa艣膰 czy na kolce. Ka偶dy z poziom贸w posiada ukryte miejsca, kt贸re kiedy艣 pos艂u偶膮 mi za wzorzec do materia艂y, jak powinno si臋 chowa膰 rzeczy przed graczami w platform贸wkach. Summa summarum to, co chce przez powy偶sze powiedzie膰, to fakt, 偶e praktycznie za darmo dosta艂em pe艂noprawn膮 gr臋 w formie dodatku. Yacht Club Games nie zwiod艂o i z ca艂ego serca polecam Shovel Knight: Treasure Trove. Definicja trove w j臋zyku angielskim m贸wi o kolekcji skarb贸w czy warto艣ciowych rzeczy – my艣l臋, 偶e pasuje idealnie do zestawu, jaki dostaje si臋 w pakiecie. Cztery kampanie do uko艅czenia, a tak偶e masa dodatkowych wyzwa艅, bijatyk臋 Showdown i wiele innych pierd贸艂ek. Wszystko oblane galonami nostalgii i jednym z naj艂adniejszych pixel-art贸w w klasycznym wykonaniu. Mi贸d malina.

Mo偶liwo艣膰 komentowania jest wy艂膮czona.

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d bloger贸w lubi to: