Titan Souls (PSV)

Jeden strza艂, jeden trup.

Niepodziewanie, w kr贸tkim odst臋pie od ostatniej delegacji, zn贸w musia艂em wybra膰 si臋 za Morze Ba艂tyckie. Zgodnie zatem z tradycj膮 spakowa艂em Vit臋 do torby i za艂adowa艂em na ni膮 kilka produkcji, kt贸re my艣l臋, 偶e uda mi si臋 zaliczy膰 w trakcie pobytu w Szwecji. Pierwszy wyb贸r pad艂 na indyczka, kt贸rego dawno temu (premiera mia艂a miejsce w 2015) mocno chcia艂em sprawdzi膰, ale nigdy nie by艂o na to czasu. Titan Souls to produkcja niezale偶nego studia z Wielkiej Brytanii, Acid Nerve. Sk艂adaj膮cego si臋 zaledwie z dw贸ch os贸b, a kt贸re niedawno wypu艣ci艂o na rynek Death’s Door – 艣wietnie wygl膮daj膮cego indyka, kt贸ry chwilowo nie jest dost臋pny na PlayStation, ale pewnie to wy艂膮cznie kwestia czasu. Natomiast wydawc膮 recenzowanego tytu艂u zosta艂 Devolver Digital, co ju偶 powinno w was wzbudzi膰 zainteresowanie, poniewa偶 to marka, kt贸ra przewa偶nie niesie ze sob膮 zwiastowanie bardzo dobrej produkcji. Dusze Tytan贸w debiutowa艂y jako wynik jednego z wyspiarskich Game Jam贸w, zyskuj膮c aprobat臋 publiki i zgarniaj膮c kilka nagr贸d, m.in. w kategoriach, kt贸re i ja mocno doceni艂em. P贸藕niej pojawi艂y si臋 porty, np. na PS4 i PSV, kt贸re analogicznie porwa艂y serca krytyk贸w. Cho膰 osobi艣cie musz臋 powiedzie膰, 偶e oceny s膮 nieco zawy偶one, jak na moje oko, aczkolwiek 2015 to jeszcze wielki boom indyk贸w, kt贸ry m贸g艂 nie艣膰 fal臋 przychylnych opinii. Nie mniej to nie tak, 偶e zupe艂nie si臋 nie zgadzam….o czym zreszt膮 za chwil臋 si臋 przekonacie.

Titan Souls opowiada histori臋 ch艂opca, cho膰 stwierdzenie 鈥歰powiada鈥 to tutaj mocno naci膮gn膮艂em, poniewa偶 gra o fabule, 艣wiecie, czy lore nie m贸wi nic. L膮dujemy w sk贸rze ma艂ego bohatera, kt贸ry ma 艂uk i strza艂臋. Jedn膮 strza艂臋, kt贸r膮 po wystrzeleniu musi podnie艣膰 lub przyci膮gn膮膰 do siebie jak Jedi. Wchodzimy na szczyt tajemniczej g贸ry, bo w艂a艣ciwie nie ma innej opcji oraz pokonujemy boss贸w, kt贸rych gra zsy艂a nam na nasz膮 drog臋, wi臋c i tego nie mo偶emy unikn膮膰. I tyle. Historii po prostu nie ma i b臋d膮c absolutnie szczerym, doprowadza艂o mnie to do szale艅stwa. Dos艂ownie, albowiem miejsca, na umieszczenie element贸w fabularnych, s膮 tutaj hektary. Wiem, 偶e 偶aden ze mnie developer i mo偶e w recenzji nie powinienem jawnie sugerowa膰, co tw贸rcy powinni w swojej produkcji umie艣ci膰, ale je艣li w trakcie rozgrywki jestem w stanie wpa艣膰 na wiele, mniejszych i wi臋kszych, patent贸w na wrzucenie do gry g艂臋bi fabularnej, to jest chyba co艣 nie tak z tytu艂em. Tym bardziej 偶e 艣wiat dos艂ownie si臋 o to prosi. Utrzymane w bardzo 艂adnym pixel-art’cie lokacje, przypominaj膮ce mi takie produkcje jak tryptyk Team Ico (Ico, Shadow of the Colossus, The Last Guardian) czy Hyper Light Drifter. Inspirowa艂bym si臋 nimi do akceptowalnego maksimum. Niech pojawi si臋 narrator, m贸wi膮cy w stworzonym j臋zyku b臋d膮cy po艂膮czeniem trzech powtarzaj膮cych si臋 sylab, kt贸ry w tak liniowej i prostej produkcji m贸g艂by naprawd臋 zdzia艂a膰 cuda. Kurde uderzmy w dzwon bohatera z amnezj膮, to tani i sprawdzony patent na histori臋, kt贸ry dzia艂a. P贸藕niej po ka偶dym bossie niech mu wraca pami臋膰 – wystarczy pokaza膰 trzy kadry z przesz艂o艣ci, wi臋c nawet nie trzeba budowa膰 scenek. Przechodzimy ko艂o masy 艣cian kamiennych, starych ruin czy pozosta艂o艣ci po budowlach, wi臋c to idealne miejsce na umieszczenie p艂askorze藕b z sekretami cywilizacji. No i ostatni boss, kt贸ry m贸g艂 to wszystko, jako艣 spaja膰. Zmarnowany potencja艂, kt贸ry b臋d膮c sprytnym kreatywnie, mo偶na by艂o spokojnie wykorzysta膰 z nawi膮zk膮.

Tym bardziej jest to bol膮ce, 偶e gra od strony rozgrywki jest naprawd臋 super. Jak ju偶 nadmieni艂em wcze艣niej, nasz bohater posiada do swojej dyspozycji 艂uk oraz jedn膮 strza艂臋, kt贸ra mo偶e dowolnie wiele razy wystrzeliwa膰 oraz podnosi膰, czy przyci膮ga膰 do siebie. Ponadto mo偶e wykonywa膰 rolki w dowolny kierunku, albowiem od strony sterowania gra jest twin-stick shooterem. To w艂a艣ciwie wszystko, czym gra uraczy艂a nas graczy do przeciwstawienia si臋 kilkunastu, zmy艣lnie zaprojektowanym bossom. Ka偶dy encounter to 艂amig艂贸wka po艂膮czona z nauk膮 omijania atak贸w przeciwnika oraz szukania okna na zadanie 艣miertelnego strza艂u. W tym miejscu warto wyja艣ni膰, 偶e zar贸wno my, jak i ka偶dy z boss贸w, posiada jeden punkt 偶ycia. Zostaniemy trafieni raz – koniec. Uda nam si臋 ustrzeli膰 przeciwnika w jego s艂aby punkt – koniec. Dlatego te偶 starcia z bossami z jednej strony wymagaj膮 od nas nie lada zr臋czno艣ci, ale tez i zmuszaj膮 do rozwi膮zania zagadki: jakby tu dobra膰 si臋 mu do sk贸ry? Przewa偶nie cel znajduje si臋 na jego plecach czy wymaga zmuszenia go do konkretnego zachowania, aby go przed nami otworzy艂. Starcia bywaj膮 r贸偶ne. Jedne zaj臋艂y mi kilkana艣cie minut mozolnego powtarzania, a inne ko艅czy艂y si臋 po sekundach na arenie z bossem czy za zupe艂nie pierwszym podej艣ciem do walki. Niezale偶nie od tego konsoliduje je jedno: satysfakcja ze zwyci臋stwa, kt贸ra by艂a motorem nap臋dowym tw贸rc贸w dla ca艂ej gry, zainspirowanym…wiem, 偶e na to czekali艣cie….seri膮 Dark Souls. I przyznam, 偶e pomimo frustracji z niekt贸rych star膰, to jednak bawi艂em si臋 z Titan Souls przednio. A偶 do ostatniego bossa, kt贸ry – nietylko moim zdaniem – porzuca przemy艣lany design poprzednich star膰 i w du偶ej mierze zale偶y od losowo艣ci, co w produkcjach motywuj膮cych dzi臋ki romansowi wyzwa艅 i satysfakcji z ich pokonywania, boli bardziej. Aczkolwiek to zaledwie 艂y偶ka dziegciu w bardzo dobrej rozgrywce.

Tytu艂 ogrywa艂em na PSV i przyznam si臋, jest co艣 niezwykle mnie rajcuj膮cego w ogrywaniu pixel-artu na ma艂ym OLEDzie Vity. Kolory wygl膮daj膮 艣wietnie, a animacje wielkich boss贸w (w por贸wnaniu do maciupe艅kiego bohatera) prezentuj膮 si臋 znakomicie. Szczeg贸lnie je艣li m贸wimy o tych bardziej sk艂aniaj膮cych si臋 do projektu gigant贸w z Shadow of the Colossus czy maszynerii z The Last Guardian. Titan Souls ocieka klimatem tych dw贸ch produkcji, co jeszcze bardziej mnie dobija wzgl臋dem niezaopiekowanej warstwy fabularnej. Zdziwi艂o mnie r贸wnie偶, jak 艣wietnym soundtrackiem okraszono tytu艂. Za 艣cie偶k臋 d藕wi臋kow膮 odpowiada艂 David Fenn, kt贸rego mo偶ecie znale藕膰 na Spotify, ale niestety bez albumu po艣wi臋conemu Titan Souls, a innej produkcji, przy kt贸rej pracowa艂 – Moonlighter. Dodatkowo pracowa艂 on r贸wnie偶 nad OST do wspomnianego Death’s Door. Muzyka w grze jest naprawd臋 dobra i ju偶 zg艂osi艂em si臋 do kompozytora, aby dorzuci艂 j膮 (lub zadba艂 o to jako艣) na serwisy streamingowe. Album natomiast znajdziecie na YouTube, je艣li nie chcecie czeka膰 na Spotify czy zagra膰 w sam膮 gr臋, co mimo wszystko polecam. Titan Souls pewnie znajdziecie obecnie za grosze na PS Store lub dzi臋ki np. psprices.com poczekajcie na solidn膮 obni偶k臋, bo to jednak ju偶 leciwy tytu艂, kt贸ry zajmuje kilka godzin. I cho膰 wiem, 偶e du偶o narzeka艂em na braki w historii i opowiadaniu jej poprzez otoczenie gry, to rozgrywka jest solidna i daje niez艂膮 porcj臋 satysfakcji dla graczy motywowanych wyzwaniem. Dzi臋ki muzyce wiem, 偶e Moonlighter b臋dzie prawdopodobnie moim kolejnym wyborem na delegacj臋, oraz czekam niezmiernie premier臋 Death’s Door na PS5.

Mo偶liwo艣膰 komentowania jest wy艂膮czona.

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d bloger贸w lubi to: