Projekt, który jest wzorowym przykładem funkcjonowanie Kickstartera, albowiem jeśli crowdfunding nie został wymyślony, aby dać ulgę nadziei na powrót ukochanych marek, lata temu spisanych na zapomnienie, to już nie wiem nic.
Czytaj dalej „Eiyuden Chronicles: Hundred Heroes (PS5)”
Żodyn. Absolutnie żodyn nie spodziewał się sukcesu, jakim dla PlayStation i studia Arrowhead okazała się premiera Helldivers 2. Produkcji tak bardzo zbliżonej do jedynki, że trudno mi to uwierzyć. Grałem w pierwsze Helldivers, więc wiedziałem, że kontynuacja będzie dobra, aczkolwiek nawet ja nie mogłem przewidzieć szaleństwa, jakie wywołała dwójka. Sukces ten to fundamenty sprzed lat, ale także podejście, na które pozwolić może sobie małe studio. Co ma swoje lepsze i gorsze strony.
Czytaj dalej „Helldivers 2 (PS5)”
Bałem się tego tytułu. Słysząc, jak bardzo jest on dołujący i brutalny. Rozmowy na temat tego, że przecież nie każda gra musi bawić i być przyjemną, powodowały, że sama myśl o zagraniu w drugą odsłonę The Last of Us, przyprawiała mnie o skurcz żołądka. Ostatecznie nie było aż tak strasznie, ale zdecydowanie nie było przyjemnie. Co istotne, pierwszy raz, od nie wiem kiedy, nie wyłączyłem napisów końcowych i słuchałem wygrywanej na gitarze melodii.
Czytaj dalej „Recenzja | The Last of Us Part 2 Remastered (PS5)”
Są gatunki gier, które niegdyś cieszyły się sporym zainteresowaniem i komercyjnymi sukcesami, a obecnie są praktycznie niewidoczne w katalogu gier. Pewnie dlatego, że pieniądze, od wszystkich nimi zainteresowanych, zgarnął już dawno Star Citizen.
Czytaj dalej „Chorus (PS5)”
Jednymi z niewielu (biorąc pod uwagę dorobek na innych konsolach) gier, jakie ograłem na konsoli PlayStation Vita, było Tales from Space: Mutant Blobs Attack oraz Guacamelee. Świetnie się przy nich bawiłem. Można zatem powiedzieć, że studio Drinkbox dostarczyło mi najprzyjemniejsze wspomnienia ze świętej pamięci handheldem PlayStation. Tym samym do Nobody Saves the World nie musiano mnie specjalnie mocno namawiać.
Czytaj dalej „Nobody Saves the World (PS4)”
Nie ma to, jak dowiedzieć się o zamknięciu studia, kilkanaście dni po tym, jak rozpocząłeś zabawę w jednej z ich produkcji. Mimimi Games z Niemiec, po wypuszczeniu trzech gier zostało zamknięte. Gorzkiego smaczku sytuacji nadaje fakt, że stało się to po wypuszczeniu trzech (podobno) świetnych produkcjach. Podobno, ponieważ sprawdzam ich pierwszą produkcję, ale powiem tak: jestem w stanie, w to uwierzyć.
Czytaj dalej „Shadow Tactics: Blades of the Shogun (PS4)”
Dobra, wyjaśnijmy sobie coś na samym początku: gdybyście jeszcze tego nie wiedzieli, to nienawidzę horrorów. Wszelkimi siłami unikam wszystkich przedstawicieli gatunku. Szczególnie w epoce po-PT.
Czytaj dalej „Resident Evil Origins Collection (PS4)”
Gdy wśród rozmów o najważniejszych produkcjach tego roku, nieustannie przewija się Sea of Stars, ja sprawdzam poprzednią grę studia Sabotage, The Messenger. Będącej sequelem, umieszczonym wiele, wiele lat po zakończeniu Morza Gwiazd.
Czytaj dalej „The Messenger (PS4) + Picnic Panic DLC”
Aim Controller to bardzo fajna zabawka. Shootery w wirtualnej rzeczywistości z nim, to sama przyjemność. Niestety produkcji, które korzystałyby z niego, jest tyle, co kot napłakał. O Arizona Sunshine przypomniał mi Norbert – za co muszę mu teraz mocno podziękować.
Czytaj dalej „Arizona Sunshine (PS VR)”
Indivisible to produkcja małego studia Lab Zero Games, którego historia to pasmo tragedii i kontrowersji. Poniekąd „samookaleczeń”. Startując jako kampania crowdfundingowa na portalu Indiegogo, projektowi nie udało się osiągnąć celu zbiórki – dwukrotnie.
Czytaj dalej „Indivisible (PS4)”
Jak mawia stare porzekadło: natura horret vacuum – a bardziej zrozumiale: natura nie znosi próżni. Prawdą jest, że był czas, kiedy produkcje z polowaniami na dużych przeciwników, stanowiły niewielki, ale wciąż jakiś kawałek katalogu gier danej konsoli. Obecnie poza Monster Hunterem, gatunek przepadł. Tutaj EA i Koei Tecmo widzieli szansę.
Czytaj dalej „Wild Hearts (PS5)”
Niespodzianka! Po raz drugi w historii RaczejKonsolowo wspólnie z Bartkiem mam przyjemność zaprosić was do spoilercastu, który zastępuję recenzję.
Czytaj dalej „Marvel’s Spider-Man 2 (PS5) Spoilercast (LINK)”
Jak tylko produkcja pojawiła się na półkach sklepowych, ze wszystkich źródeł płynęły o niej same pozytywne opinie. Niezależnie…
Czytaj dalej „Marvel’s Iron Man VR (PS VR)”
Studio Gunfire Games, po niespełna czterech latach, wraca do swojego autorskiego uniwersum z trzecią produkcją w nim umieszczoną. Jedynka była dla mnie zaskoczeniem 2021. Gra zupełnie znikąd, która w czasie swojej premiery przeleciała raczej bez większego szumu przez świat gier wideo, a dopiero po dodaniu jej w abonamencie PS+, wybuchła na dobre.
Czytaj dalej „Remnant 2 (PS5)”
W chwili stawiania pierwszych znaków tej recenzji mój egzemplarz szesnastki znajduję się na drugim końcu Polski – czego człowiek nie zrobi, aby odrzucić myśl o ponownym przejściu gry, co nie?
Czytaj dalej „Final Fantasy XVI (PS5)”Możesz wesprzeć RaczejKonsolowo dowolną, jednorazową kwotą i postawić nam kawę ☕
Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.
RaczejKonsolowo 